Ιστολόγιο - Blog

To ιστολόγιο, γνωστό συχνά με την άκλιτη ονομασία μπλογκ (blog), είναι μορφή ιστοχώρου. Είναι λίστα καταχωρήσεων από την πιο πρόσφατη καταχώρηση στην παλαιότερη.


Επλέξτε ανάμεσα τις κατηγορίες:

Άρθρα Αυτογνωσίας | Άρθρα για Γονείς | Ιστολόγιο

από το κουμπί κατηγορίες, δείτε, διαβάστε τα άρθρα μου και εάν θέλετε μπορείτε να αφήσετε και ενα σχόλιο!


  • 0 Οι συναισθηματικές μας ανάγκες

      Ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά στην πυραμίδα αναγκών του Maslow παρατηρούμε πως στη βάση της πυραμίδας βρίσκονται οι πρωταρχικές και βασικές μας ανάγκες, που είναι απαραίτητες για την επιβίωσή μας: φαγητό, νερό, στέγη, ύπνος και άλλα πολλά.   Ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά στην πυραμίδα αναγκών του Maslow παρατηρούμε πως στη βάση πυραμίδας βρίσκονται οι πρωταρχικές και βασικές μας ανάγκες, που είναι απαραίτητες για την επιβίωσή μας: φαγητό,νερό,στέγη, ύπνος είναι οι πιο σημαντικές από αυτές. Ανεβαίνοντας τα επίπεδα προς την κορυφή διαπιστώνουμε πως και οι συναισθηματικές μας ανάγκες είναι εξίσου σημαντικές και απαραίτητες για την επιβίωσή μας. Μερικές από αυτές θα αναπτυχθούν εδώ:   Σωματική επαφή  Το άγγιγμα είναι μία ανάγκη απολύτως απαραίτητη για το μεγάλωμα και την υγιή ανάπτυξη του βρέφους. Χωρίς αυτό δεν μπορεί να αναπτυχθεί, ακόμα και αν τρέφεται σωστά. Το ίδιο σημαντική είναι η επαφή και για τoν ενήλικα. Με το άγγιγμα νιώθουμε ότι υπάρχουμε, συνδεόμαστε ψυχικά με τoυς ανθρώπους γύρω μας. Σύμφωνα με πολλούς επιστήμονες, χρειαζόμαστε τέσσερις με δώδεκα αγκαλιές την ημέρα, προκειμένου να νιώθουμε ψυχικά υγιείς.   Ένα καλό αυτί  Πολλές φορές στη διάρκεια της ζωής μας έχουμε νιώσει την ανάγκη να μοιραστούμε τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τους προβληματισμούς μας με τους δικούς μας ανθρώπους. Έχουμε αισθανθεί την ανάγκη να μας ακούσουν, να μας νιώσουν, να μπουν στη θέση μας χωρίς να μας κρίνουν. Τις περισσότερες φορές μάλιστα, δε χρειαζόμαστε καν μια συμβουλή, παρά μόνο έναν καλό και στοργικό αποδέκτη.   Στήριξη και αποδοχή  Τι πιο σημαντικό από την παρουσία ανθρώπων δίπλα μας, που έχουν τη θέληση να μας στηρίζουν σε δύσκολές στιγμές; Σε περιόδους, που η ζωή δε μας τα φέρνει όπως ακριβώς είχαμε υπολογίσει και όλα μας φαίνονται μαύρα, η ανιδιοτελής στήριξη των δικών μας ανθρώπων, η κατανόηση και η προσπάθειά τους να απαλύνουν τον ψυχικό μας πόνο, είναι ζωτικής σημασίας. Και όταν η στήριξη αυτή συνοδεύεται από αποδοχή δίχως όρους, που δεν υπαγορεύεται από κοινωνικά πρέπει, αυτό μπορεί να είναι ένα από τα καλύτερα δώρα στις δύσκολες περιόδους της ζωής μας.   Διασκέδαση και Αυθορμητισμός  Είναι αλήθεια πως η ζωή αποκτά άλλο χρώμα, όταν επιτρέπουμε σε αυτό το μικρό παιδί, που όλοι κρύβουμε μέσα μας να εκφράσει την παιδικότητά του, να αφεθεί στο παιχνίδι και στη διασκέδαση με την ίδια λαχτάρα και ξεγνιασιά, όπως τότε, που ήμασταν παιδιά. Η διασκέδαση και το παιχνίδι στην καθημερινή ζωή κάνουν τα προβλήματα και τις δυσκολίες να φαντάζουν πιο μικρά. Η ζωή γίνεται πιο ανάλαφρη και απολαυστική!

  • 1 Κρίσεις πανικού

      Η κρίση πανικού συγκαταλέγεται στις αγχώδεις διαταραχές. Παρουσιάζεται αιφνίδια και αποτελείται από τα ακόλουθα συμπτώματα: Το άτομο νιώθει ότι οι παλμοί της καρδιάς του αυξάνονται αισθητά, κάποιες φορές σε σημείο, που νομίζει ότι θα πάθει καρδιακή προσβολή. Έχει έντονη εφίδρωση, λαχανιάζει ή αισθάνεται ασφυκτικά, έχει δύσπνοια, έχει τάση για έμετο, αίσθημα ζάλης ή τάση για λιποθυμία. Κάποιες φορές δεν έχει αίσθηση της πραγματικότητας (αποπραγματοποίηση) ή του εαυτού του (αποπροσωποίηση).   Συνήθως, το άτομο με κρίση πανικού νιώθει ότι θα χάσει τον έλεγχο και πολλές φορές φοβάται ότι θα πεθάνει. Συχνά, οι κρίσεις πανικού συνοδεύονται με αγοραφοβία, δηλαδή το άτομο έχει αυξημένο άγχος όταν βρίσκεται εκτός σπιτιού, μέσα σε πλήθος ή σε μέρη, όπου η διαφυγή μπορεί να είναι δύσκολη.   Σε ψυχικό επίπεδο, κατά την κρίση πανικού, το άτομο βιώνει μία πολύ έντονη ενδοψυχική σύγκρουση, η οποία μπορεί να οφείλεται σε οδυνηρά βιώματα του παρελθόντος, τα οποία το άτομο δεν κατάφερε να διαχειριστεί ,τότε, με επιτυχία. Υπάρχει μεγάλη ποσότητα συσσωρευμένης λιβιδινικής ενέργειας στον ψυχισμό του ατόμου, η οποία εκδηλώνεται με σωματικά συμπτώματα, όπως αυτά, που περιγράφηκαν παραπάνω. Στην περίπτωση της προσβολής πανικού, το Εγώ του ατόμου, δηλαδή, ο πυρήνας του, δεν είναι σε θέση να διαχειριστεί ικανοποιητικά την παραπάνω σύγκρουση και έτσι αυτή εκδηλώνεται σωματικά.   Μετά την πρώτη εμπειρία μιας προσβολής πανικού, το άτομο, που έχει προσβληθεί, συνήθως καταβάλλεται από ένα δευτερογενή φόβο για μία ενδεχόμενη επανάληψη της κρίσης. Ο φόβος αυτός, συνεχώς εντείνεται. Το άτομο βρίσκεται συνεχώς σε επαγρύπνηση, προσπαθώντας να οργανώσει τη ζωή του, με τέτοιον τρόπο, ώστε να προλάβει μια επόμενη κρίση. Αυτό, που συμβαίνει συχνά, είναι το άτομο να περιορίζει την καθημερινότητά του και τις δραστηριότητές του, βγάζοντας από τη ζωή του, ο,τιδήποτε θα μπορούσε ενδεχομένως να του προκαλέσει μία πιθανή κρίση πανικού. Για παράδειγμα, μπορεί να σταματήσει να χρησιμοποιεί τα μέσα μεταφοράς, γιατί πιστεύει ότι δε θα μπορέσει να αντεπεξέλθει σε περίπτωση, που προσβληθεί από επεισόδιο κρίσης πανικού. Έτσι, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος.   Για να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος, είναι απαραίτητο το άτομο να ζητήσει τη βοήθεια ενός ειδικού, προκειμένου βρει τα βαθύτερα αίτια, που προκάλεσαν την κρίση. Η κρίση πανικού, είναι συνήθως, το καμπανάκι μίας εσωτερικής κρίσης, που χτυπάει, προκειμένου να ωθήσει τον άνθρωπο, που υποφέρει από τα συμπτώματα του πανικού, να κάνει μία βαθύτερη ενδοσκόπηση και να διερευνήσει τι δε λειτούργησε μέχρι εκείνη τη στιγμή σωστά στη ζωή του και έφτασε στο σημείο της κρίσης.   Οι κρίσεις πανικού μπορούν να αντιμετωπιστούν με σημαντική επιτυχία, εφόσον το άτομο, που πάσχει, ξεκινήσει μία ψυχοθεραπευτική δουλειά με έναν ειδικό ψυχικής υγείας. Το χρονικό διάστημα, που χρειάζεται για να ξεπεραστεί η κρίση πανικού, εξαρτάται από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων, αλλά και των προσωπικών βιωμάτων, που έχει το κάθε άτομο. Η αποτελεσματικότητα, επίσης, της θεραπείας, εξαρτάται από τη χρονική στιγμή, που ξεκινά κάποιος τη θεραπεία. Είναι πολύ σημαντικό να μην έχουν παγιωθεί τα συμπτώματα. Όσο πιο νωρίς, τόσο πιο γρήγορη η θεραπεία.

  • 0 Παιδί και Όρια

      Τα όρια είναι ένα θέμα, που απασχολεί συχνά και πολλές φορές προβληματίζει τους γονείς. Η οριοθέτηση δυσκολεύει πολλούς γονείς στην ανατροφή των παιδιών τους.   Μη γνωρίζοντας την αξία των ορίων αλλά και το σωστό τρόπο οριοθέτησης, συχνά, έχουν την αίσθηση ότι θα πληγώσουν συναισθηματικά το παιδί ή θα χαλάσει η μεταξύ του σχέση. Είναι αλήθεια πως τα όρια είναι εξαιρετικά σημαντικά στο μεγάλωμα του παιδιού και στη μετέπειτα εξέλιξή του. Δίνουν στο παιδί την αίσθηση της ασφάλειας και της φροντίδας από την πλευρά του γονιού. Με τα όρια, το περιβάλλον, όπου ζει το παιδί, γίνεται πιο προβλέψιμο και δίνει την αίσθηση ελέγχου, κυρίως σε καταστάσεις, που δεν του είναι οικείες. Επίσης, μαθαίνει να είναι υπεύθυνο, να υπακούει και να σέβεται.Για τους παραπάνω λόγους είναι σημαντικό να γνωρίζουν οι γονείς τα εξής: α όρια πρέπει να συμβαδίζουν με την ηλικία και τα χαρακτηριστικά του παιδιού Οι κανόνες πρέπει να είναι ξεκάθαροι. Ανακοινώστε τους στο παιδί με απλά λόγια και έπειτα ελέγξτε αν έγιναν αντιληπτοί από το παιδί Φροντίστε οι απαιτήσεις σας να μην είναι υπερβολικές. Σημαντική είναι η ευελιξία στη θέσπιση των ορίων. Αλλάξτε τους κανόνες αν δυσκολεύουν εσάς ή το παιδί και κυρίως αν νιώθει ότι είναι άδικοι Εξίσου σημαντική είναι η σταθερότητα. Από τη στιγμή, που τεθούν κάποιοι κανόνες στο σπίτι είναι απαραίτητο να ακολουθούνται. Αυτό εξαρτάται από τη δική σας σταθερότητα.     Όλα αυτά μπορούν να εφαρμοστούν σε ένα περιβάλλον, όπου υπάρχει αποδοχή, αναγνώριση και κυρίως αγάπη.

  • 0 Σχέσεις που δηλητηριάζουν

      Ποια είναι τα συναισθήματα, που πηγάζουν από μέσα σας όταν βρίσκεστε με τον καλύτερό σας φίλο, το συγγενή σας, τον εργοδότη σας ή το σύντροφό σας; Νιώθετε ασφάλεια, αποδοχή και αγάπη; Ή αντιθέτως, είστε μονίμως εξαντλημένοι, δίχως αυτοπεποίθηση και δύναμηνα προχωρήσετε στη ζωή σας;   Στη δεύτερη περίπτωση είναι πολύ πιθανό η σχέση, που σας προκαλεί όλα αυτά τα συναισθήματα, να σας δηλητηριάζει καθημερινά. Πρόκειται για τις λεγόμενες τοξικές σχέσεις. Ποια είναι τα πιο συνήθη σημάδια μίας τοξικής σχέσης;Πώς θα την αναγνωρίσετε; Σας κάνει συχνά επικριτικά σχόλια και νιώθετε ότι πρέπει να είστε μονίμως σε άμυνα Σας υποτιμά με σκοπό να νιώσετε κατώτερος και ανίκανος και πως έχετε ανάγκη τη βοήθειά του Σας αμφισβητεί συνεχώς Κάθε φορά που πρόκειται να τον/την συναντήσετε, νιώθετε ένα σφίξιμο στο στομάχι Έπειτα από κάθε συναλλαγή μαζί του/της αισθάνεστε ότι έχετε στερέψει από ψυχική ενέργεια Νιώθετε ότι δε σας κατανοεί όταν του εκμυστηρεύεστε το πρόβλημά σας και ρίχνει το φταίξιμο πάντα σε εσάς ή σας λέει ότι «όλα είναι στο μυαλό σας» Δεν είναι δίπλα σας όταν τον/την έχετε ανάγκη   Όλα τα παραπάνω είναι σημάδια συναισθηματικής κακοποίησης. Ο στόχος του θύτη είναι να σας ελέγξει προκειμένου να νιώσει ο ίδιος καλύτερα. Επιθυμεί, επίσης, να σας κάνει να τον έχετε ανάγκη, να εξαρτηθείτε από αυτόν.   Εάν πιστεύετε ότι σχετίζεστε με έναν άνθρωπο που σας χειρίζεται συναισθηματικά είναι σημαντικό, αφού αναγνωρίσετε τα σημάδια, να αρχίσετε να απομακρύνεστε σταδιακά προκειμένου να προστατεύσετε τον εαυτό σας. Εάν νιώθετε ότι δεν μπορείτε να απεμπλακείτε από μία τέτοιου είδους σχέση καλό είναι να αναζητήσετε τη βοήθεια ενός ειδικού.

  • 0 Η Βία στην Οικογένεια

      Με τον όρο βία στην οικογένεια εννοούμε οποιαδήποτε βίαιη και κακοποιητική συμπεριφορά η οποία λαμβάνει χώρα είτε μεταξύ των δύο συντρόφων, δηλαδή του ζευγαριού, είτε στρέφεται προς τα παιδιά.   Έχουμε δύο είδη βίας στην οικογένεια: Α) Τη Συντροφική Βία, η οποία λαμβάνει τις εξής μορφές: Σωματική κακοποίηση (σπρωξιές, χαστούκια, μπουνιές) Συναισθηματική κακοποίηση (βρισιές, φωνές, απειλές) Σεξουαλική κακοποίηση (βιασμός) *Η Συντροφική Βία έχει ως άμεσο στόχο το γονέα-θύμα. Ο θύτης ανακουφίζεται εκτονώνοντας το θυμό του στο θύμα μέσω της βίας. Εδώ, το παιδί είναι, συνήθως, ο έμμεσος στόχος της συντροφικής βίας, καθώς είναι θεατής τη στιγμή κακοποίησης του ενός γονιού.     Βλέποντας τους γονείς του να χρησιμοποιούν οποιαδήποτε μορφή βίας στη μεταξύ τους επικοινωνία, μαθαίνουν ότι ο μοναδικός τρόπος επίλυσης διαφορών είναι η χρήση βίας. Έτσι, είναι πολύ πιθανό το παιδί να ταυτιστεί είτε με το θύτη χρησιμοποιώντας βία στο μελλοντικό του σύντροφο είτε υιοθετώντας το ρόλο του θύματος, επιλέγοντας στο μέλλον συντρόφους με κακοποιητικά χαρακτηριστικά.   Οι σκηνές ενδοοικογενειακής βίας με τα παιδιά παρόντα μπορεί να προκαλέσουν στα παιδιά ανησυχητικά συμπτώματα, όπως: φοβίες εφιάλτες κρίσεις πανικού περβολικό άγχος μειωμένη σχολική απόδοση   Β) Την Παιδική κακοποίηση, η οποία παίρνει τις ακόλουθες μορφές:Συναισθηματική-Λεκτική κακοποίηση: Πρόκειται για το είδος της κακοποίησης, το οποίο πολλές φορές δε γίνεται εύκολα αντιληπτό. Πρόκειται για τη λεγόμενη «Μαύρη παιδαγωγική» , « Ένα είδος κακομεταχείρισης παιδιών, η οποία έχει ενδυθεί το μανδύα της σωστής ανατροφής», όπως σημειώνει Ψυχαναλύτρια Alice Miller. Σύμφωνα με τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού ως κακοποίηση θεωρούνται οι εξής συμπεριφορές: Λεκτική βία (βρισιές, φωνές, απειλές) Απαξιωτικήσυμπεριφορά(υποτίμηση,γελοιποίηση) Συναισθηματική απόρριψη Ενοχοποίηση Υπερβολικές απαιτήσεις Παραμέληση Σωματική κακοποίηση: Είναι ένα είδος κακοποίησης παιδιών, το οποίο είναι αρκετά συχνό στη χώρα μας, καθώς θεωρείται πως είναι ένα αποδεκτό μέσο για τη συμμόρφωση των παιδιών Σεξουαλική κακοποίηση.     Όλες οι παραπάνω μορφές κακοποίησης έχουν ως άμεσο δέκτη το παιδί. Παρόλο που τις περισσότερες φορές ο γονέας χρησιμοποιεί τη δικαιολογία ( κυρίως προς τον εαυτό του) ότι το κάνει για το καλό του παιδιού, οι συνέπειες είναι πολύ σοβαρές και μακροπρόθεσμες, καθώς πλήττουν την αυτοεκτίμηση του παιδιού. Όταν ένα παιδί κακοποιείται , νιώθει ότι δεν έχει αυτοαξία, ότι είναι ελαττωματικό. Η συναισθηματική κακοποίηση μπορεί να προκαλέσει στο παιδί κατάθλιψη, έντονο άγχος, επιθετικότητα, παραβατική συμπεριφορά. Δυστυχώς, όλες οι μορφές βίας είτε μεταξύ του ζεύγους, είτε αυτές που στρέφονται προς τα παιδιά έχουν οδυνηρές συνέπειες για όλη την οικογένεια και κυρίως για την παιδική ψυχή. Το παιδί μαθαίνει να υφίσταται τη βία ή να είναι μάρτυρας βίας κι έτσι αναπόφευκτα στην ενήλικη ζωή του θα μάθει να ζει με αυτήν και να την αναζητά δημιουργώντας σχέσεις , όπου θα έχει το ρόλο του θύματος ή να την προκαλεί ως θύτης. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο η βία περνά από γενιά σε γενιά.   Πρόκειται για τη λεγόμενη διαγενεαλογία της βίας. Ας έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά και ας αντιδράσουμε σε οποιαδήποτε μορφή βίας συναντήσουμε στην καθημερινή μας ζωή. Είναι στο χέρι μας να σταματήσουμε τη μετάδοση της βίας και ας προσπαθήσουμε να οραματιστούμε ένα καλύτερο μέλλον χωρίς βία για εμάς και τα παιδιά μας!

  • 0 Το σώμα... που μιλά

      Πώς μπορούμε να ορίσουμε την έννοια «σώμα»; Είναι άραγε μόνο αυτό, που είναι ορατό στα μάτια μας ή και κάτι παραπάνω;  Το σώμα μας, μας βοηθά να επιτελέσουμε καθημερινά κάποιες βασικές λειτουργίες, απαραίτητες για την επιβίωσή μας. Κατανάλωση τροφής και νερού, ύπνος, περπάτημα είναι μόνο μερικές από αυτές...   Προσπαθώντας να δούμε πέρα από το ορατό και το αυτονόητο, μπορούμε να πούμε πως το σώμα είναι κάτι πολύ παραπάνω από μία απλή λειτουργία των βασικών μας αναγκών. «Το σώμα είναι ο ναός της ψυχής μας», είναι μία φράση,που όλοι έχουμε ακούσει κατά καιρούς... Πώς μπορούμε να το ερμηνεύσουμε αυτό; Είναι αλήθεια πως το σώμα μας, φιλοξενεί την πνευματικότητά μας, τον ψυχικό μας κόσμο. Το σώμα είναι η αντανάκλαση των συναισθημάτων μας. Θα έχουμε ακούσει κάποιες φορές, σε μια χαρούμενη περίοδο της ζωής μας, να μας λένε τη φράση: «Σήμερα, λάμπεις, ακτινοβολείς!». Αντίστοιχα, βλέπουμε ανθρώπους με συχνά και πολλές φορές σοβαρά προβλήματα υγείας, να εκπέμπουν μια δυστυχία, μια θλίψη..   Το σώμα μας, μας στέλνει καθημερινά μηνύματα για τη συναισθηματική μας κατάσταση. Μας προειδοποιεί με ποικίλους τρόπους. Μας μιλά... Όταν το συναίσθημά μας υποφέρει, υποφέρει και το σώμα...και τότε οι φωνές του γίνονται ακόμα πιο δυνατές. Γίνονται κραυγές. Συχνές ιώσεις, ημικρανίες, πόνοι στο στομάχι, αυχενικό, γυναικολογικά προβλήματα, τριχόπτωση, σωματική κούραση, είναι μερικά μόνο από τα σημάδια που μας στέλνει το σώμα μας. Το ερώτημα είναι τι θέλει άραγε να μας πει στέλνοντάς μας αυτά τα μηνύματα... Με τον τρόπο αυτό, μας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Μας ωθεί προς μια νέα συνειδητοποίηση, μας λέει πως ίσως είναι η ώρα να κάνουμε ριζικές αλλαγές στη ζωή μας...είναι η ώρα να δούμε την αλήθεια μας.. Λόγια,που δεν έχουν ειπωθεί, θυμός που δεν έχει εκφραστεί, συναισθήματα που έχουν καταπιεστεί επί σειρά ετών, ζητούν να βρουν διέξοδο μέσα από το σώμα.   Τα σωματικά συμπτώματα μας δίνουν την ευκαιρία να στραφούμε προς τα μέσα μας, να αναρωτηθούμε : «τι δεν πάει καλά;» «τι πρέπει να αλλάξω στη ζωή μου;» Από εμάς εξαρτάται αν θα ακούσουμε αυτά τα μηνύματα και αν θα θελήσουμε να τα αποκρυπτογραφήσουμε...   Για να γίνει αυτό, πρέπει να ψάξουμε βαθειά μέσα μας,να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας, να δούμε κατάματα την αλήθεια μας και να πάρουμε αποφάσεις... Αυτό είναι ένα μακρύ ταξίδι και πολλές φορές επίπονο..ίσως μάλιστα να χρειαστεί κι ένας καλός και στοργικός συνοδοιπόρος στην πορεία προς την αλήθεια μας... Οδεύοντας,όμως,προς το τέλος του ταξιδιού η ανταμοιβή θα είναι μεγάλη!